Dün Sevgili Haykırış'a söz verdim.Çok karamsar yazılar yazıp onu üzdüğüm için fotoğraflarımı beğenen bu dosta tazecik bir demet fotoğraf sunacaktım.İşte sözümü tutuyorum...
Bu kez kareler Taksim'deki kiliselerden...Başka dine ait de olsalar içerisini huzur hakim.Sıralardan birine usulca oturup saatlerce iç dünyanızda gezmek istiyorsunuz içeriye girince...
Beğenmeniz umuduyla...
Not:Geçen sefer bayağı karışıklık oldu ,lütfen albümün tümünü görüntülemek için aşağıdaki linki tıklayıverin... Kiliseler (Tanrı'nın Evi)
Çok yorgunum.Şu başı yaslayacak bir omuz arıyorum.Ama heyhat işte yok öyle bir omuz.Yaralarımı kime göstermek istesem ya bir yarada o açıp gidiyor ya da kafasını çeviriyor.
İnançlı bir insanın.Sabır ediyorum,tevekkül ediyorum.Nasip diyorum,kısmet diyorum ama içimde ki o kızgın sesi ,o sorgulayan sesi,o günahkar sesi susturmayı beceremiyorum.Bir şey diyor ki bana ‘bir zamanlar yaptıklarının bedeli öde şimdi!’ Düşünüyorum,çok mu kötü bir insandım ben diye.Çok mu kalp kırdım,sevmeyi mi bilemedim beni sevenleri??Düşünüyorum nerede yaptım ben bu yanlışlığı ,neydi bu kadar ödenmeyen günahım diye?Ama bulamıyorum…Bulduklarım ya mantıklı gelmiyor ya da zaten çoktan ödenmiş oluyor bedelleri…
Gene kaçmak istiyorum,geride bırakıp her şeyi,herkesi…İşimi,evimi,sevdiklerimi,sevmediklerimi ,kedimi ve hatta kendimi…
Çok uzaklara gitmek istiyorum;ne bileyim deniz kenarı bir yere mesela…Her gün sahilinde ayaklarımı suya soka çıkara yürüyebileceğim ,uzaklara bakıp özleyebilecek bir şeyler bulabileceğim bir yere…
Ya da şöyle yeşillikler içinde bir yere ;otların üzerine sırt üstü serilip,gökyüzünü izleyebileceğim.Bulutların durmadan değişen şekilleriyle hafızamda oyunlar oynayabileceğim bir yere gitmek istiyorum.
Şu hayatta hiç büyük beklentilerim olmadı benim.Evlerim,arabalarım olsun hiç istemedim.Karnımı doyuracak aşım,başımı sokacak evim olsun yeter oldu hep felsefem.Ama işte bir sevenim olsun istedim hep.Sevsin beni,çok sevsin…Öyle ki omzuna yaslanınca unutsun tüm dünyevi dertleri kederleri,bende unutayım onda her şeyi…Korkmasın benden,güçlü görünmem korkutmasın onu.Çünkü bilsin ,o sadece kendimi korumak için yaratmak zorunda kaldığım kabuğum.Nefret etmesin benden en aciz halimi görünce.Ne kendi yüklerini yüklesin sırtıma ne beni omuzlansın.Sadece yaslanabilelim birbirimize,ihtiyaç duydukça…
Çok şey mi bu istediğim bilmiyorum ama ben aramaktan yoruldum.Artık bulamayacağımı kabullendim ve yeni bir hayat planı yapıp usulca kimseleri incitmeden üzmeden gitmek niyetindeyim…
Kalbimde ki dolduramadığım boşluğa yalnızlığımı yerleştireceğim…
Hiç mi sevmedim ben seni?Ne olur söyle bana ;tek bir gün de mi sevmedim.Birlikte olduğumuz onca zaman tek bir gün bile hissetmedin mi seni sevdiğimi.Yalvarırım hissettim de …
Benden beklenmeyecek performans gösterip bir gecede iki yazı yolluyorum size…
Sevgili blog arkadaşım Bir Tanıdık beni mimlemiş..Aslında daha öncede söylediğim gibi mimleri pek sevmiyorum ama sağolsun Bir Tanıdık beraberinde bloğumla alakalı bir dolu güzel söz de yollayınca kabul etmekten başka şansım kalmadı…
Efendim;mimize göre yedi adet özelliğimi yazacakmışım.Önce okunmaya değer yedi tane özelliğim var mı onu düşünmek lazım tabii.Ama ne yapalım kabul ettik bir kez,yazacağız;
Dilimle burnumu yalayabilen türdenim (Bu özelliğim Bedardemciğim için olsun )
Vücudumda en nefret ettiğim yer emektar ayaklarımdır.Hiç kadın ayağına benziyorlarmış gibi gelmez bana .(38 Numara )
Evde Nutella ,Sarelle veya türevi herhangi bir gıda olduğu zaman gece uykumda mutfağa gidip kaşık kaşık yeme özelliğine sahibim..
Çay olmadan asla…!!!Allah’a hergün yüzlerce kez şükür ediyorum çayı yarattığı için.
Kendimi hatırlamak istediğimde yazı yazarım,unutmak istediğimde fotoğraf çekerim…(Bakmayın yazdığıma bu aralar daha çok unutma eğilimindeyim)
Panik atağımdır…Uzun yola çıkılacaksa ulaşım aracına ulaşılana değin ben çevremdekilere hayatı zehir ederim…
Veee açıklıyorum çoğunuzun sandığının aksine orijinal kızıl değilim…Ama çevremdeki pek çok insana gerçeği söylesem de inandıramıyorum.Bende her saçımı boyayışımda Allah’a dua ediyorum,bundan sonrakiler kızıl çıksınlar diye
Bir nefeste sizi biraz eğlendirebilecek yedi özelliğimi yazdım…Söylemeden edemeyeceğim 7 aynı zamanda annemin uğurlu rakamıydı…
Not:Karamsar yazı yazdığım için bolca şikayet eden sevgili blog arkadaşlarımı umarım son yazdığım yazılar ile tatmin edebilmişimdir…
Dün Türkiye’nin bir çok yerinde Tekel İşçilerine destek için genel grev vardı.20 seneden sonra yapılan en geniş kapsamlı grevdi bu.Bir çok sektörden greve destek geldi.Sadece İstanbul’da üç ayrı noktada yürüyüş düzenlendi.Ben özel sektörde çalışıyor olmam sebebiyle maalesef katılamadım ama öğrendiğim kadarıyla ev hanımlarından ,öğrencilere pek çok insan katıldı bu eyleme…
Ben iç karışıklığa sebep olacak grev,yürüyüş vs gibi eylemlerin yanlısı değilim ama ayakta alkışlıyorum ülkemin insanlarını.
Çünkü 53 gündür grev yapan Tekel işçilerininde onlara destek olmak için dün yürüyüş yapan vatandaşlarında ve greve dahil olan diğer işçilerinde tek derdi vardı dün.Sesini duyurmak!!!
Dün 20 yıldan sonra ilk defa bu kadar geniş bir kitle ‘Burdayım’dedi.Sebebi ne olursa olsun bu kez haklarını savunmak için bir araya gelebileceklerini,tek yumruk ,tek yürek olabileceklerini gösterdiler.Sonucu ne olursa olsun hakkına sahip çıkma olgunluğunda olmak büyük erdem bu ülkede.O yüzden katılan ve destek olan herkesi yürekten kutluyorum..
Tekel İşçilerine gelince ;kiminiz belki onların özel sektörde mesai harcayan pek çok insana nazaran daha fazla hakka sahip oldukları halde bu kadar direnmelerini manasız buluyor olabilirsiniz.Ama onlar ,onlara verirmiş haklarını arıyorlar ve geri almadan da durmaya hiç niyetleri yok gibi…
Belki fiili olarak yanlarında olamıyorum ama bu cesur yürekli gözü pek tüm işçi kardeşlerimi kucaklıyorum.Yüreğim sizinle…
Umarım Tekel İşçileri başka insanlara örnek olur ve susmaktan vazgeçerler.Hakkını sonuna kadar arayan,kendi seçtiğinin altında ezilmeyen,asıl iradenin kendinde olduğunun bilincinde olan bir toplum oluveririz…
Bu kız boş durmadı.. Bunca yaşanan şey arasında Beni mutlu eden yegane şeyi yapmayı ihmal etmedim!!! Fotoğraf çektim. İstanbul karlar altındayken Elimden geldiğince Sizin için Kendim için Sevdiklerim için Fotoğraf çektim....
Dün Sevgili Haykırış'a söz verdim.Çok karamsar yazılar yazıp onu üzdüğüm için fotoğraflarımı beğenen bu dosta tazecik bir demet fotoğraf sunacaktım.İşte sözümü tutuyorum...
